Zoek je uit hoe het zit met de relatie tussen Marjolein Faber en haar zoon in het nieuws? Je bent niet de enige. Het gaat vooral om de vraag of de Gelderse PVV-fractie destijds het bedrijf van haar zoon had mogen inhuren en wat de politieke en integriteitsgevolgen daarvan waren. In dit artikel neem ik je stap voor stap mee door de feiten, de context en de reacties. Je krijgt een helder overzicht, inclusief mijn professionele kijk op integriteitsvraagstukken binnen de politiek, zodat je het geheel eerlijk en genuanceerd kunt beoordelen.
Wie is Marjolein Faber en wat is de rol van haar zoon?
Marjolein Faber is een prominente politica van de PVV. Zij was van 2011 tot 2023 senator, vanaf 2014 fractievoorzitter in de Eerste Kamer, vervolgens Tweede Kamerlid en van juli 2024 tot juni 2025 minister van Asiel en Migratie in het kabinet-Schoof. In de zaak die vaak wordt gezocht onder de term ‘Marjolein Faber Zoon’ draait het om het inhuren van het bedrijf waarin haar zoon vennoot was voor het beheer van PVV-websites in Gelderland.
Wat gebeurde er precies volgens de berichtgeving?
Onderzoeksjournalistiek meldde in 2015 dat de PVV-fractie in Gelderland opdrachten voor websitebeheer had ondergebracht bij een vof waarbij Fabers zoon vennoot was. Het ging om enkele duizenden euro’s aan fractiesubsidie voor ondersteuning. Eerder werd het beheer intern door een Statenlid gedaan. De betaalde constructie riep vragen op over belangenverstrengeling en de schijn daarvan.
Een hoogleraar staatsrecht die om een oordeel werd gevraagd, noemde het een integriteitsrisico en adviseerde de opdracht in deze vorm te stoppen. Faber liet weten het bedrag terug te betalen aan de provincie en benadrukte dat de co-vennoot het werk uitvoerde. Politiek leider Geert Wilders kwalificeerde de gang van zaken publiekelijk als onhandig.
Reacties van publiek en politiek
De kwestie leidde tot debat in de Gelderse Staten en brede media-aandacht. Opiniepeilingen uit die periode lieten zien dat een grote meerderheid van ondervraagde Gelderlanders het inhuren afkeurde, terwijl PVV-kiezers relatief milder oordeelden en vaker vonden dat zij kon aanblijven. Media meldden ook dat er nog een extra opdracht was verstrekt, wat de discussie over proportionaliteit en prudentie verder aanwakkerde.
Juridisch toegestaan of vooral een integriteitskwestie?
In de publieke sector bestaan regels voor het besteden van fractie- en subsidiemiddelen, met nadruk op doelmatigheid, transparantie en het vermijden van (de schijn van) belangenverstrengeling. Familierelaties zijn niet per definitie verboden, maar tasten snel het vertrouwen aan. Het onderscheid tussen wat strikt juridisch mag en wat bestuurlijk wijs is, is cruciaal. Zelfs als de prijs marktconform is en de prestatie geleverd, blijft de vraag of een neutrale aanbieder niet de voorkeur had.
Als adviseur die eerder meeschreef aan integriteitscodes voor lokale fracties heb ik gezien hoe klein ogende keuzes grote reputatieschade kunnen veroorzaken. De les: leg het aanbestedingsproces aantoonbaar open, documenteer belangen en vermijd opdrachtverlening aan naasten, tenzij je uitzonderlijk goed kunt verantwoorden waarom dit de beste oplossing is en welke waarborgen er zijn getroffen.
Brede context: loopbaan en debatstijl
De zaak rond ‘Marjolein Faber Zoon’ staat niet op zichzelf in de beeldvorming. Faber bouwde een stevige politieke loopbaan op: van radiodiagnostisch en nucleair laborante en IT-specialist tot fractievoorzitter in de Senaat en later minister. In haar ministerstijd stonden asiel en migratie centraal, met maatregelen rond doorstroming van statushouders en aanpassingen in de Vreemdelingenwet die de besluitvormingstermijnen konden verlengen. Haar stijl leverde zowel steun als kritiek op, mede door scherpe bewoordingen in eerdere debatten die tot controverses leidden.
Wat kun je hiervan leren als bestuurder of fractie?
Transparantie en onafhankelijkheid zijn kernthema’s. Werk met vooraf vastgestelde selectiecriteria, publiceer opdrachten en facturen proactief en betrek een externe integriteitstoets wanneer familiebanden in het spel zijn. Communiceer onmiddellijk en volledig zodra vragen opkomen. Zo houd je het draagvlak bij pers, publiek en collega’s overeind.
Feiten samengevat
De kern is dat er een zakelijke relatie bestond tussen de PVV-fractie Gelderland en een bedrijf waarin Fabers zoon vennoot was. Dit leidde tot scherpe vragen, een negatief publiek oordeel in peilingen en politieke discussie. Er volgden correctieve stappen en bredere reflectie op integriteit in de politiek. Wie vandaag zoekt op ‘Marjolein Faber Zoon’ wil vooral weten wat er feitelijk speelde en hoe dit zich verhoudt tot publieke normen.
De zoekterm ‘Marjolein Faber Zoon’ verwijst naar een concrete integriteitscasus: het inhuren van een bedrijf met een familieband. Los van juridische details is het vertrouwen van publiek en collega’s de toetssteen. De belangrijkste lessen zijn voorspelbaar maar waardevol: kies voor afstand, borg transparantie en leg keuzes uit alsof ze morgen op de voorpagina staan. Alleen zo blijft de politieke ruimte om beleid te maken behouden.
Wat houdt de kwestie ‘Marjolein Faber Zoon’ precies in?
Het gaat om opdrachten voor websitebeheer die de PVV-fractie in Gelderland verstrekte aan een vof waarin de zoon van Marjolein Faber vennoot was. Omdat fractiesubsidie werd gebruikt, rees de vraag of sprake was van belangenverstrengeling of de schijn daarvan. De zaak leidde tot politieke discussie en publieke verontwaardiging.
Was het inhuren van het bedrijf van haar zoon illegaal?
De kern van de discussie ligt vooral bij integriteit en de schijn van belangenverstrengeling. Of iets juridisch mag, is niet hetzelfde als of het bestuurlijk verstandig is. Adviezen uit die tijd benadrukten het integriteitsrisico en adviseerden de constructie te beëindigen. Correctieve stappen, zoals terugbetaling, werden genoemd om vertrouwen te herstellen.
Hoe reageerden politici en het publiek op ‘Marjolein Faber Zoon’?
Er was stevig debat in de Gelderse Staten en brede media-aandacht. Peilingen toonden dat een groot deel van de ondervraagde inwoners het inhuren afkeurde, terwijl PVV-kiezers vaker milder oordeelden. Vanuit de landelijke partijtop werd de gang van zaken als onhandig bestempeld, wat de druk om de opdracht te heroverwegen vergrootte.
Klopt het dat er nog een extra opdracht was?
In de berichtgeving werd gemeld dat er naast het websitebeheer nog een extra klus richting dezelfde onderneming ging. Dat voedde de discussie over prudentie en proportionaliteit. Juist bij herhaalde opdrachten aan een partij met familiebanden groeit het risico op reputatieschade en roept men eerder op tot onafhankelijke alternatieven.
Wat is de belangrijkste les uit ‘Marjolein Faber Zoon’ voor andere fracties?
Voorkom de schijn van belangenverstrengeling door externe, aantoonbaar onafhankelijke leveranciers te kiezen, selecties te documenteren en waarborgen te treffen. Publiceer beslissingen proactief en vraag zo nodig om een externe integriteitscheck. Dat is niet alleen correct, maar beschermt ook het draagvlak voor je politieke werk wanneer er kritiek losbarst.
